يه مرور دوباره...

نميدونم چي شد كه يهو يادم افتاد دوست قديمي رو كه خيلي وقت بود نديده بودمش،دعوت كنم.

ولي جالب اين بود كه وقتي ديدمش اصلا عوض نشده بود و منو برد به همون روزايي كه ما تو دبيرستان تهذيب درس ميخونديم.

جالب تر از اون اين بود كه وقتي باهاش حرف زدم ،ديدم توي اين بلاگستان بي انتها وبلاگ زيبايي داره و من بي خبرم...

بي خبر از يكي از صميمي ترين دوستاي اون دوران.

خوشحالم از اينكه چند وقت ديگه ميخوام شيريني عروسيشو بخورم و با خودم فكر ميكنم كه :يعني ما اينقدر بزرگ شديم...!!!!

سري بزنيد به رو نوشت من...

پ.ن1:ممنون از نقاب و اشك و لبخند و فراري و كنج و رونوشت عزيز كه قبول كردن توي اين تولد مهمون من باشن.

پ.ن2:جاي آيينه عزيز و برباد رفته عزيزم هم خالي بود...

پ.ن3:انگار مهموني بلاگر ها بود تا يه جشن تولد.

پ.ن:هميشه يادم باشه كه اين جمله هميشه يادم بمونه.

گذشت يا انعطاف...؟

 يه بار يه روانشناس در يكي از برنامه هاي تلويزيونيش گفت:تو زندگي گذشت نداشته باشيد،انعطاف داشته باشيد.

اون موقع خوب معني اين حرفشو درك نكردم.

اتفاقا دو هفته بعد كه در يكي از سمينارهاي دكتر آزمنديان از سري سمينارهاي تكنولوژي فكر شركت كردم،تازه فهميدم اون روانشناس چي ميگفت.

گذشت يعني ما از حقمون بگذريم بدون اينكه در قبالش چيز بهتر و مهمتري رو بدست بياريم؛

ولي انعطاف يعني از حقي گذشتن ولي در عوض بدست آوردن يه چيز خيلي ارزشمند تر.