همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تقدیم به تو،همه زندگیم که چون آمدی سراپا محبت و عشق را به کنج دلم آوردی.

تقدیم به تو،تویی که چون آمدی زندگیم از عادت به عادت به عشقت دگرگون شد.

تقدیم به تو،تویی که هنر دلدادگی و دلبستگی را به من آموختی.

تقدیم به تو،کسی که عشقش برایم حقیقی ترین عشقهاست و دنیایم از تآثر عشقش روشن شد.

تقدیم به تو،تویی که عشقت معمار عالم درون و بیرونم شد.

دوستت دارم ...

و...

اولین سالگر پیوندو آشناییمان مبارک.

پله های شک را دوتا یکی کردم تا به خیال خام خود به یقین برسم...

اما...

گویی از اینجا نیز فراتر باید رفت...

ولی...

گویند از اینجا مقصد ناپیداست...

پس میدانم باید بروم اما به کجا اینبار...؟

میبینی!؟...

باز به پله اول رسیدم...

شک ...