 |
 |
|
| مستور و مست هر دو چون از یک قبیله اند / ما دل به عشوه که دهیم اختیار چیست |
|
مناجات نامه...
پی نوشت: کلام آن سکوت نیست... محاوره ایست برخاسته از دل که زبان قلم یارای گفتنش را ندارد. اما رنگش برایم آبیست... شاید دریایی یا شاید هم کمی آسمانی تر... به هر حال رنگش را هم نمیتوانم درون این قفس نامه بگنجانم...!! چرا آبی..؟! باز هم نمیدانم! |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385ساعت 18:3 توسط سوده |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
ساده است ستایش گلی؛
چیدنش؛ واز یاد بردن که آبش باید داد... |
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1387 خرداد 1387 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 |
|
RSS
|